شمارهٔ ۳۰۱
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به بیان علاقه و محبت خود نسبت به معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که برای عشق معشوق، تلاش‌های زیادی کرده و همه چیز را برای او فدای عشق کرده است. شاعر از خجالت یوسف (شخصیت معروف داستان) می‌گوید که دیگر نتوانسته است سرش را بالا بیاورد و به عشق معشوقش اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که دلش را به خاطر زیبایی و وجود معشوق بسته و همه چیز را برای رسیدن به او رها کرده است. همچنین از پریشانی دل و نگرانی‌اش به خاطر دوری معشوق سخن می‌گوید و در نهایت اشاره می‌کند که همه کارهایی که انجام داده، برای رسیدن به محبت و عشق او بوده است.
مابه وجهی صفت روی تو با مه کردیمکه بر او عاقبت این نکته موجّه کردیم
هوش مصنوعی: ما به زیبایی چهرهات شبیه به ماه پرداختهایم و در نهایت، اهمیت این نکته را دریافتهایم.
سر ز خجلت نه برآورد دگر یوسف مصربه حدیث تواش از بس که فرا چه کردیم
هوش مصنوعی: یوسف مصر به خاطر شرمندگی دیگر سرش را بالا نمیآورد، چون از شدت علاقه به تو بسیار پنهانکاری کردهایم.
تا به بالای تو بستیم دل ای سروِ بلندبه هوای تو که دست از همه کوته کردیم
هوش مصنوعی: دل ما به عشق تو بسیار بلند است و برای رسیدن به تو، از همه چیز دست کشیدهایم.
از پریشانیِ زلف تو دلم ز آن جمع استکه تو را عاقبت از حال خود آگه کردیم
هوش مصنوعی: از پریشانی و به هم ریختگی موهای تو، دل من در جمعی از احساسات و افکار سردرگم است، چون به هر حال تو را از وضعیت خودم باخبر کردهام.
تا توان بی خطری بار به منزل بردنتوشهٔ ره ز توکّلت علی الله کردیم
هوش مصنوعی: تا زمانی که توانایی عبور از خطرات را دارم، تلاش میکنم تا توشه راه را با اعتماد به خدا به منزل برسانم.
ای خیالی ز ره و رسم محبّت بیرونهرچه کردیم به جان تو که بی ره کردیم
هوش مصنوعی: ای خیال تو، به دور از قواعد و آداب عشق، هر چه که برای تو انجام دادیم، با جان و دل بوده است، حتی اگر به راه درست نبوده باشد.