شمارهٔ ۳۳۲ - خیالی بخارایی

لطفی که می کند به محبّان عذار اومعلوم می شود همه از روی کار او

از عین مردمی ست که مشغول کار ماستچشمش که ناز و فتنه و شوخی ست کار او

با آن که خاک رهگذرش رُفته ام به چشمشرمنده ام هنوز من از رهگذار او

سرگشته از چه ایم چو بیرون نمی نهیمپرگاروار پا ز خط اعتبار او

از بس که اشک ریخت خیالی ز دیده، نیستفرقی میان دامن بحر و کنار او