تناجی
خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲

ای دوست کسی که عشق در سر دارددایم دل غمدیده منوّر دارد
آسودهٔ هر دو عالم آمد به یقیندر لنگر عشق هرکه لنگر دارد