شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از نعمتهای خداوند سپاسگزاری میکند و برکت و بخشش او را ستایش میکند. او به کرامت فردی اشاره دارد که توانایی اشعار مدح و ستایش دیگران را دارد و دعا میکند که عمر او طولانی باشد تا بیشتر از این عنایتها بهرهمند شود.
تو را خدای بحمدالله آن کرم داده ستکه منشی فلکت مدح میکند انشا
هوش مصنوعی: خدا را شکر که تو آنقدر با شخصیت و با بزرگواری هستی که بهشت به تو افتخار میکند و مدح و ستایش تو را میگوید.
بقای عمر تو بادا که خود مدایح توهمیکند کرمت بر سخنوران املا
هوش مصنوعی: امیدوارم عمر تو طولانی باشد، چرا که لطف و کرم تو به قدری زیاد است که سخنگویان را به وصف و ستایش تو وادار میکند.