شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از آرزوی خود برای نزدیکی به معشوق سخن می‌گوید. او می‌خواهد از لب‌های معشوق لذت ببرد و خوشحال شود. همچنین اشاره دارد که اگر فقط یک شب، گوشه‌ای از زلف معشوق به دستش بیفتد، این برای او کافی است.
از دهانش کام دل برگیرم و خوش دل شومگوشهٔ زلفش به دست من گر افتد یک شبی
هوش مصنوعی: اگر لب‌های او را ببوسم، دلم شاد می‌شود و اگر یک شبی زلف‌هایش به دستم بیفتد، شگفت‌انگیز خواهد بود.