مفردات

گفتمش صد قدم توانی رفت

دست فلک از پای درآورد مرا

ناصح ار در کوی رندان پا نهد سر بشکنش

چشم تو گر یک نظر درنگرد سوی دل

بیا می نوش ساقی با لب یار

از دهانش کام دل برگیرم و خوش دل شوم