شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از وضعیت دشوار و ناامیدی خود صحبت می‌کند و به خداوند یا کسی که قدرتی بالا دارد، درخواست کمک می‌کند. او احساس می‌کند که از مشکلات به دام افتاده و به فردی که برتری دارد، می‌خواهد که دستش را بگیرد و نجاتش دهد.
دست فلک از پای درآورد مراای پای نهاده بر فلک دستم گیر
هوش مصنوعی: ای کسی که بر قله‌ی آسمان ایستاده‌ای و به اوج رسیده‌ای، دست من را بگیر؛ زیرا ستاره‌ها و سرنوشت، مرا از پا انداخته‌اند و نیاز به کمک تو دارم.