رباعی شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عمق عشق و تأثیر آن بر وجود خود سخن می‌گوید. او به احساساتی مانند درد و اشک اشاره می‌کند که از عشق ناشی می‌شود و این احساسات به او عذاب می‌دهند. در نهایت، او از ترس عذاب جدایی به شکل یک آتشین که او را متأثر می‌کند، صحبت می‌کند.
در عشق، چو رودکی، شدم سیر از جاناز گریهٔ خونین مژه‌ام شد مرجان
هوش مصنوعی: در عشق، مانند رودکی، چنان از جان خسته و دلزده شدم که از اشکهای خونینم مژههای من به مرجان تبدیل شده است.
القصه که: از بیم عذاب هجراندر آتش رشکم دگر از دوزخیان
هوش مصنوعی: در نهایت، به دلیل ترس از عذاب جدایی، در آتش حسادت به سر میبرم و حالتی مشابه دوزخیان دارم.