رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱
در رهگذر باد چراغی که تو راست
رباعی شمارهٔ ۲
با آن که دلم از غم هجرت خون است
رباعی شمارهٔ ۳
جایی که گذرگاه دل محزون‌ست
رباعی شمارهٔ ۴
دل خسته و بستهٔ مسلسل مویی‌ست
رباعی شمارهٔ ۵
تقدیر، که بر کشتنت آزرم نداشت
رباعی شمارهٔ ۶
چشمم ز غمت، به هر عقیقی که بسفت
رباعی شمارهٔ ۷
...
رباعی شمارهٔ ۸
بی روی تو خورشید جهان‌سوز مباد
رباعی شمارهٔ ۹
زلفش بکشی شب دراز اندازد
رباعی شمارهٔ ۱۰
چون روز علم زند به نامت ماند
رباعی شمارهٔ ۱۱
جز حادثه هرگز طلبم کس نکند
رباعی شمارهٔ ۱۲
...
رباعی شمارهٔ ۱۳
نامت شنوم، دل ز فرح زنده شود
رباعی شمارهٔ ۱۴
آمد بر من، که؟ یار، کی؟ وقت سحر
رباعی شمارهٔ ۱۵
هان! تشنه جگر! مجوی زین باغ ثمر
رباعی شمارهٔ ۱۶
چون کُشته ببینی‌ام، دو لب گشته فراز
رباعی شمارهٔ ۱۷
در جستن آن نگار پر کینه و جنگ
رباعی شمارهٔ ۱۸
بر عشق توام، نه صبر پیداست، نه دل
رباعی شمارهٔ ۱۹
واجب نبود به کس بر، افضال و کرم
رباعی شمارهٔ ۲۰
یوسف‌رویی، کزو فغان کرد دلم
رباعی شمارهٔ ۲۱
در پیش خود آن نامه چو بلکامه نهم
رباعی شمارهٔ ۲۲
در منزل غم فگنده مفرش ماییم
رباعی شمارهٔ ۲۳
در عشق، چو رودکی، شدم سیر از جان
رباعی شمارهٔ ۲۴
دیدار به دل فروخت، نفروخت گران
رباعی شمارهٔ ۲۵
رویت دریای حسن و لعلت مرجان
رباعی شمارهٔ ۲۶
ای از گل سرخ، رنگ بربوده و بو
رباعی شمارهٔ ۲۷
ای نالهٔ پیر خانقاه از غم تو
رباعی شمارهٔ ۲۸
چرخ کجه باز، تا نهان ساخت کجه
رباعی شمارهٔ ۲۹
...
رباعی شمارهٔ ۳۰
زلفت دیدم، سر از چمان پیچیده
رباعی شمارهٔ ۳۱
چون کار دلم ز زلف او ماند گره
رباعی شمارهٔ ۳۲
ای طرفهٔ خوبان من! ای شهرهٔ ری!
رباعی شمارهٔ ۳۳
از کعبه، کلیسیا نشینم کردی
رباعی شمارهٔ ۳۴
گر بر سر نفس خود امیری، مردی
رباعی شمارهٔ ۳۵
آن خر پدرت به دشتِ خاشاک زدی
رباعی شمارهٔ ۳۶
دل سیر نگرددت ز بیدادگری
رباعی شمارهٔ ۳۷
با داده قناعت کن و با داد بزی
رباعی شمارهٔ ۳۸
نارفته به شاه‌راهِ وصلت گامی