رباعی شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: شاعر از غم جدایی و هجرت خود به شدت رنج میبرد، اما در عین حال با شادی یاد معشوقش دلش آرام میگیرد. هر شب به فکر اوست و از خداوند میپرسد که جداییاش اینگونه است، آیا وصالش نیز به همین درد و رنج خواهد بود؟
با آن که دلم از غم هجرت خون استشادی به غمِ توام ز غم افزون است
هوش مصنوعی: علیرغم اینکه دلم به خاطر غم جدایی پر از درد است، اما شادی من به خاطر غم تو بیشتر از این درد است.
اندیشه کنم هر شب و گویم «یا رب!هجرانش چنین است، وصالش چون است؟»
هوش مصنوعی: هر شب به فکر فرو میروم و از خدا میپرسم که چرا اینقدر دوری و جدایی دارد، آیا وصل و دیدارت چگونه خواهد بود؟