تناجی
رودکی سمرقندی

رباعی شمارهٔ ۵

تقدیر، که بر کشتنت آزرم نداشتبر حسن و جوانیت دلِ نرم نداشت
اندر عجبم ز جان‌ستان کز چو توییجان بستد و از جمال تو شرم نداشت