رباعی شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و رنج عاطفی است. شاعر به توصیف دلش می‌پردازد که از عشق یا جدایی آزرده و ناامید شده است. او به نصیحت واعظ اشاره می‌کند و می‌گوید این نصیحت سودی ندارد، زیرا در درد و مشکل او، هیچ چیز بهبود نمی‌بخشد. در نهایت، تصویر یک زندگی خراب و ناامیدکننده را ارائه می‌دهد.
دل خسته و بستهٔ مسلسل مویی‌ستخون گشته و کُشتهٔ بتِ هندویی‌ست
هوش مصنوعی: دل من از درد و ناامیدی بسیار خسته شده و به حالت بسته درآمده، مانند تیری است که از کمان رها شده و به خون تبدیل گشته. این درد و رنج ناشی از عشق به معشوقی است که به طرز خاصی شگفتانگیز و جذاب است.
سودی ندهد نصیحتت، ای واعظ!ای خانه‌خراب! طرفه یک پهلویی‌ست
هوش مصنوعی: نصیحت تو تأثیری ندارد، ای واعظ، چرا که مشکلات و ناکامیها در زندگی او او را به سمت دیگری کشانده است.