رباعی شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و دلتنگی است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هنوز به مقام وصل نرسیده و از زیبایی معشوق خود بهره‌ای نبرده است. ناگهان خبری از آسمان می‌رسد که نشان‌دهنده‌ی امید و اشتیاق برای نوشیدن جامی از باده فراق است. به طور کلی، شاعر در پی‌گیری عشق و احساسات خود است و عمیقاً تحت تأثیر فراق قرار دارد.
نارفته به شاه‌راهِ وصلت گامینایافته از حُسنِ جمالت کامی
هوش مصنوعی: اگر به مسیر عشق وارد نشوم و قدم نزنم، از زیبایی تو به چیزی دست نخواهم یافت.
ناگاه شنیدم ز فلک پیغامی«کز خُمِ فراق نوش بادت جامی!»
هوش مصنوعی: یکدفعه پیامی از آسمان شنیدم که میگفت: از خم فراق، بادهای به تو مینوشانم!