رباعی شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: این ابیات به ما می‌آموزند که باید با کمترین و در دسترس‌ترین داشته‌هایمان قناعت کنیم و از زندگی لذت ببریم. بهتر است از نگرانی‌های بی‌مورد خودداری کنیم و بیشتر به داشته‌ها و زیبایی‌های زندگی خود توجه کنیم. در واقع، این شعر دعوت به سادگی و شاد بودن در زندگی است.
با داده قناعت کن و با داد بزیدر بند تکلف مشو، آزاد بزی
هوش مصنوعی: از داشتههایت بهره ببر و با انصاف زندگی کن. درگیر سختیهای بیخود نشو، بلکه آزادانه زندگی کن.
در به ز خودی نظر مکن، غصه مخوردر کم ز خودی نظر کن و شاد بزی
هوش مصنوعی: به خودت ننگر و غصه نخور، به کم و کاستیهای وجودت توجه نکن و با خوشحالی زندگی کن.