رباعی شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از عشق و تأثیر عمیق آن بر زندگی‌اش صحبت می‌کند. او به نوعی به رابطه‌اش با خدا و دین اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او را از کفر و روش‌های گذشته‌اش دور کرده است. او از این که پس از سال‌ها عبادت و سجده، حالا خود را در وضعیتی بیگانه از دین احساس می‌کند، ابراز ناراحتی می‌کند.
از کعبه، کلیسیا نشینم کردیآخر در کفر، بی‌قرینم کردی
هوش مصنوعی: تو باعث شدی که من از کعبه خارج شوم و به کلیسا بروم، و در این حال، در کفر و بیدینی قرار گرفتم.
بعد از دو هزار سجده بر درگه دوستای عشق! چه بیگانه ز دینم کردی
هوش مصنوعی: پس از دو هزار سجده در برابر دوست، ای عشق، چگونه مرا از دیانت و ایمانم بیگانه ساختی؟