رباعی شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: شاعر به زیبایی نام محبوبش را میشنود و دلش از شادی زنده میشود. حال او از خوش شانسی و اقبال محبوبش شاداب میگردد. اما اگر در مورد کسی غیر از او صحبت شود، خاطرش پر از غم و اندوه میشود.
نامت شنوم، دل ز فرح زنده شودحال من از اقبال تو فرخنده شود
هوش مصنوعی: وقتی نام تو را میشنوم، قلبم از سرJoy زندگی دوبارهای میگیرد و حال من از خوششانسی تو شاد و خوشحال میشود.
وز غیر تو هر جا سخن آید به میانخاطر به هزار غم پراگنده شود
هوش مصنوعی: هرگاه صحبت از غیر تو به میان بیاید، دلم پر از غم و اندوه میشود و این غمها مانند تکههای پراکنده میچرخند.