رباعی شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: این شعر اشاره دارد به اینکه در جستجوی ثمرات (خوشی‌ها و لذت‌ها) در جای نادرستی نباشید. شاعر به تصویر باغی می‌پردازد که دیگر ثمره‌ای ندارد و در واقع فقط ظاهر زیبایی دارد. او هشدار می‌دهد که تلاش بیهوده نکنید، زیرا باغبان در قفس است و نمی‌تواند به شما کمک کند. در نهایت، اشاره به اینکه مانند خاک بی‌جان نشوید و باید از لحظات گذرا بهره ببرید.
هان! تشنه جگر! مجوی زین باغ ثمربیدستانی‌ست این ریاض به دو در
هوش مصنوعی: آگاه باش! کسی که به شدت تشنه است، به دنبال میوههای این باغ نرود، زیرا این باغ در واقع از درختان بیثمر تشکیل شده است.
بیهوده ممان که باغبانت به قفاستچون خاک نشسته گیر و چون باد گذر
هوش مصنوعی: بیهوده خسته نشو، چون باغبان تو در بند است. لحظهای بیاندیش که تو همچون خاکی زیر پا یا بادی در گذری.