رباعی شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از غم و اندوهی صحبت میکند که بر همه موجودات و طبیعت تأثیر گذاشته است. ناله پیر خانقاه، گریه کودک بیگناه و فریاد خروس در صبح، همه نشاندهندهی عمق این غم هستند. شاعر به شدت از این غم مینالد و بر آن تأکید میکند.
ای نالهٔ پیر خانقاه از غم تووی گریهٔ طفل بیگناه از غم تو
هوش مصنوعی: ای صدای اندوهناک آن پیر در خانقاه به خاطر غم تو، و ای اشکهای کودک بیگناه به خاطر غم تو.
افغان خروس صبح گاه از غم توآه از غم تو! هزار آه از غم تو!
هوش مصنوعی: خروس صبحگاهی از شدت غم تو ناله میکند و بارها از این غم افسوس میخورد!