شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: در این شعر به توصیف حالتی از مرغ و بچه‌اش می‌پردازد. مرغ مشاهده می‌کند که بچه‌اش را می‌برند و احساس نگرانی و ناامیدی می‌کند. او شادابی و زیبایی‌اش را از دست می‌دهد و به نظر می‌رسد در وضعیت سختی قرار دارد. در نهایت، او احساساتی از درد و رنج را تجربه می‌کند که به تصوری از دندان‌ها و پشت چوگان اشاره دارد. شعر نشان‌دهنده‌ی عمق عشق و وابستگی مادر به فرزندش است.
مرغ دیدی که بچه زو ببرند؟چاو چاوان درست چونانست
هوش مصنوعی: آیا تا به حال مرغی را دیدهای که بچه‌اش را از او ببرند؟ او هم مانند پرندهای است که بر سرش فریاد میزند.
باز چون بر گرفت پرده ز رویکروِه دندان و پشت چوگانست
هوش مصنوعی: زمانی که پرده از روی دندانی برداشته میشود، مانند این است که پشت چوب بازی چوگان دیده میشود. این اشاره به ظاهر و باطن موضوعاتی دارد که ممکن است ابتدا پنهان باشند اما به تدریج نمایان میشوند.