شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به یاد روزهای شاد و سرخوشی‌های گذشته‌اش می‌افتد، زمانی که در خانه‌ای مشابه، احساس خوشی و بزرگی می‌کرده و حتی خود را بالاتر از امیران و پادشاهان می‌دانسته است. اما اکنون نیز همچنان در همان خانه و شهر زندگی می‌کند، اما از او می‌خواهد که درباره دلیل از دست دادن آن شادی و خوشحالی بپرسم.
بسا که مست در این خانه بودم و شادانچنان که جاه من افزون بد از امیر و ملوک
هوش مصنوعی: در این خانه بارها به حالتی شاد و سرمست بودم، به گونهای که احساس میکردم مقام و جایگاه من از جایگاه امیران و پادشاهان بالاتر است.
کنون همانم و خانه همان و شهر همانمرا نگویی کز چه شده‌ست شادی سوک؟
هوش مصنوعی: الان من همان شخص قبلی هستم و مکان و شهر هم همانند گذشته است. پس چرا از من نمیپرسی که چه چیزی باعث شده تا اینقدر شاد باشم؟