تناجی
رودکی سمرقندی

شمارهٔ ۹۲

یاد کن زیرت اندرون تن شویتو برو خوار خوابنیده، ستان
جعد مویانت جعد کنده همیببریده برون تو پستان
پیر فرتوت گشته بودم سختدولت او مرا بکرد جوان