شمارهٔ ۱۲۰ - کاندر جهان به کس مگرو جز به فاطمی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی چهره محبوبش اشاره می‌کند که مانند شبنم لطیف و گرانبها است. او همچنین به سوختگی و درد ناشی از این عشق می‌پردازد و اشاره می‌کند که در جهان تنها ویژگی‌هایی چون صفات فاطمی را می‌توان یافت. در ادامه، با مقایسه موش و گربه، به تضادهایی در جهان اشاره می‌کند و در آخر به تاریکی جهان و امید به سپیده‌دم می‌پردازد که نویدبخش روشنی و زندگی دوباره است.
تا خوی ابر گل رخ تو کرده شبنمیشبنم شده‌ست سوخته چون اشک ماتمی
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر حالتی است که چهره زیبای تو مانند قطرههای شبنم بر روی گل سرخ است. زیبایی تو چنان اثر عمیقی بر دل دارد که آن را به اشکهای ماتم شباهت میبخشد و دل را به درد میآورد. به طور کلی، تو باعث میشوی که احساساتی از عشق و غم در دل ایجاد شود.
... این مصرع ساقط شده ...کاندر جهان به کس مگرو جز به فاطمی
هوش مصنوعی: در این دنیا هیچ کس مورد توجه و ارادت قرار نمیگیرد، جز خانواده فاطمه.
کی مار ترسگین شود و گربه مهربان؟گر موش ماژ و موژ کند گاه در همی
هوش مصنوعی: زمانی که مار به ترس تبدیل شود و گربه به مهربانی، وقتی موش ها در هم میلولند و بازیگوشی میکنند.
صدر جهان! جهان همه تاریک‌شب شده‌ستاز بهر ما سپیدهٔ صادق همی دمی
هوش مصنوعی: ای سرآمد عالم! به خاطر ما، جهان تماماً در تاریکی شب فرو رفته است تا آنکه سپیده صبح که همیشه راست و درست است، بیفتد.