شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و ویژگی‌های خاص معشوق پرداخته است. شاعر ابتدا به شخصیت و جذابیت فردی اشاره می‌کند که چهره‌اش با زیبایی خال لیلی مزین شده است. سپس اهتمام به زینت باغ و گل را به پیش او می‌گذارد، چرا که حضور او ارزشمندتر از هر چیز دیگری است. شاعر به حسادت مجنون از دیدن معشوق اشاره می‌کند که او را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. همچنین وی از زیبایی افسانه‌ای معشوق و تأثیر آن بر جهان سخن به میان می‌آورد. در پایان، شاعر به سلیم و محنت مظلومان اشاره می‌کند که نشان از عمق حس انسانی و درد افراد است.
گرفته از علم سروقد او پیش خیلی راز سبزی داغ دارد چهرهٔ او خال لیلی را
هوش مصنوعی: از علم و دانش و قد بلند او، بسیاری در حیرتاند. چهره او مانند سبزی تازهای است که داغی را به همراه دارد و روی آن، خال لیلی زیبایی نمایان است.
به باغ ای گل نزاکت را به پیش روی او بگذارکه چندان اعتباری نیست مهمان طفیلی را
هوش مصنوعی: به باغ، ای گل، نزاکت و لطافت خود را در مقابل او قرار بده، زیرا مهمان بیدعوت و بدون حیثیت ارزشی ندارد.
ازان مجنون شود از دیدن ماه نو آشفتهکه می بیند به دست دیگری خلخال لیلی را
هوش مصنوعی: مجنون از دیدن ماه نو به شدت ناراحت و آشفته میشود، زیرا میبیند که کسی دیگر خلخال لیلی را در دست دارد.
ز بس افسانه ی لعلش جهان را دلنشین افتادعقیق آسا در آب انداخت انوار سهیلی را
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و داستان جذاب لعل او، جهان بسیار دلنشین به نظر میرسد و مانند عقیق، نورهای درخشان سهیل را در آب منعکس می‌کند.
سلیم آشوب محشر را به چشم خویشتن دیده‌ستز مظلومان او هر کس شنیده وای ویلی را
هوش مصنوعی: سلیم، به چشم خود، آشفتهگی و بلای روز قیامت را دیده است و هر کسی که صدای ناله و فریاد مظلومان را شنیده، از درد و رنج آنها بیخبر نیست.