شمارهٔ ۷۳
هوش مصنوعی: این شعر به حسرت و درد ناشی از مشکلات زندگی و عشق می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که صاحبان نظر و خرد هم به بیماری‌های دل دچارند، و با سنگ زدن به شیشه‌های گرانبها (که نشان از آسیب‌پذیری دارند) به نوعی به تخریب زیبایی‌ها می‌پردازند. او می‌گوید که در عشق و مهر چیزی جز درد و غم نمی‌زند و به تاسف از اینکه خودشان غم خاصی ندارند اما نمی‌توانند رنج دیگران را نادیده بگیرند، اشاره می‌کند. شاعر این درد را به مثابه دردی عمومی می‌بیند که همگان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و تاکید می‌کند که اهل حسد اطراف او فقط به عیب‌جویی مشغول‌اند و هیچ هنر یا هنری ندارند. در نهایت، این شعر تصویرگر زندگی پر از سختی و ناکامی است که انسان‌ها با آن روبه‌رو هستند.
تا چند کنی خون دل صاحب نظران رابر سنگ زنی شیشه ی خونین جگران را
هوش مصنوعی: چقدر میخواهی دل افراد با تجربه و دانا را بشکنی و آنها را رنج بدهی، در حالی که خودت با درد و زخمهای عمیق دست و پنجه نرم میکنی؟
از یاری اختر مطلب کام در افلاکبا سنگ در خانه مزن شیشه گران را
هوش مصنوعی: از یاری ستارهها برای رسیدن به خواستههایت انتظار نداشته باش، زیرا نمیتوانی با سنگ به شیشه‌های گران بها آسیب بزنی.
با غارت عشق تو چه از داغ دل آیداز مهر سر کیسه چه غم، کیسه بران را
هوش مصنوعی: عشق تو باعث میشود که زخم دل من بیشتر شود. از طرف دیگر، محبت و بخشش چه اهمیتی دارد؟ این مسائل برای کسانی که به فکر خودشان هستند، مهم نیست.
ما را غم خود نیست، ولی چند توان دیدچون ریگ روان، تشنگی همسفران را
هوش مصنوعی: ما به غم و درد خود نمیپردازیم، اما چهقدر دشوار است که ببینیم مانند ریگهای روان، همسفران ما در حال تشنگی و بینقبلی هستند.
بگذر چو قیامت به سر خاک شهیداناز خویش خبردار کن این بی خبران را
هوش مصنوعی: برای کسانی که از حال شهیدان بیخبرند، در روز قیامت از خاک آنها عبور کن و آنها را از وضعیت خود آگاه کن.
دل را غم خود بس، که جز آسیب نبیندبر سینه زند شیشه چو سنگ دگران را
هوش مصنوعی: دل خود را با غم و اندوه پر نکن، زیرا مانند شیشهای که بر سینه سنگ میخورد، تنها آسیب خواهد دید و درد خواهد کشید.
جز عیب سلیم اهل حسد کار ندارندنبود هنری بهتر ازین بی هنران را
هوش مصنوعی: تنها عیب مردم حسود این است که به جز عیب‌جویی هیچ کار دیگری ندارند و واقعاً از نظر هنری، بیهنران چیزی برای ارائه ندارند.