شمارهٔ ۱۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف فصل خزان و تغییرات زیبای آن در طبیعت می‌پردازد. او به جمع‌آوری برگ‌ها و یادآوری عطر محبوبش اشاره می‌کند که در نسیم می‌آید و احساساتی عمیق را برمی‌انگیزد. شاعر از پاک شدن گل‌ها از خون و دردها سخن می‌گوید و تأثیر عشق و غم را در زندگی خود بازگو می‌کند. او همچنین به آرامش و ناپایداری می‌پردازد و در نهایت به وضعیت آشفته و غم‌انگیز خود اشاره می‌کند که نشان‌دهنده حسی از ناامیدی و اندوه است.
شد خزان و در چمن رنگ دگر افلاک ریختبرگ جمعیت فراهم کن که برگ تاک ریخت
هوش مصنوعی: فصل پاییز فرارسیده و بهار به رنگ و روی دیگری درآمده است. اکنون زمان آن است که برای جمع‌آوری و بهرهبرداری از میوهها و نعمتها آماده شویم، زیرا برگهای درخت انگور نیز به زمین ریختهاند.
بر مشامم بوی او هرگاه آمد از نسیمهمچو غنچه از گریبانم به دامن چاک ریخت
هوش مصنوعی: هرگاه نسیمی به مشامم میرسد که بوی او را با خود دارد، مانند غنچهای که از گریبانم به دامن بریزد.
بر بساط این چمن تا همتم دامن فشاندهر گلی کز خون به دامن داشتم هم پاک ریخت
هوش مصنوعی: در این باغ اگر تلاش کنم و دامن همت خود را بگسترانم، هر گلی که از خون و تلاش من به دامنم ریخته شده است، پاکی خودش را نشان خواهد داد.
رشته همچون موج لرزد بر سر آب گهربس که آب روی پاکان را جهان بر خاک ریخت
هوش مصنوعی: رشتهای مانند موج بر روی آب تکان میخورد و به قدری که آب چهره پاکان را بر روی زمین میریزد.
کیسه ی صد پاره ی گل، زر نمی دارد نگاههر کجا داغی نهادم، بر دل صد چاک ریخت
هوش مصنوعی: کیسهای از گل که به صد پاره تقسیم شده، ارزش طلا ندارد. هر جا که فشاری وارد کردم، بر دل خودم چاکهای زیادی ایجاد شد.
مانده از آشفتگی دستم ز هر کاری سلیمخاک بر فرقم غبار این دل غمناک ریخت
هوش مصنوعی: دست من از بینظمی و آشفتگی توانایی کمتری دارد و غبار غم بر پیشانیام نشسته است.