شمارهٔ ۱۵۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی است که هر گل و بید در باغ نشان‌دهنده‌ای از عشق و دیوانگی تازه است. شاعر به توصیف زیبایی و ویژگی‌های معشوق می‌پردازد و می‌گوید که هر خط و حرکت او تازه و منحصر به فرد است. او در ادامه به ارزش و اهمیت این عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که با وجود مشکلات و دردها، عشق همواره تازه و زنده است. در نهایت، شاعر به تاثیر عمیق این عشق بر زندگی و احساسات انسان‌ها اشاره می‌کند.
در باغ هر گلی ز تو در خون تازه ای ستهر بید در هوای تو مجنون تازه ای ست
هوش مصنوعی: در هر گوشهی باغ، گلی به یاد تو شکفته و در خونش زندگی تازهای وجود دارد. هر درخت بید در هوای تو شیدای عشق توست و حالتی نوین دارد.
از زلف تا به چند کسی گفتگو کندوصف خطش کنیم که مضمون تازه ای ست
هوش مصنوعی: چرا کسی تلاش کند درباره زلف و زیبایی او صحبت کند، در حالی که توصیف چهرهاش حرفی تازه و جذاب برای گفتن دارد؟
چون مصرعی ز من شنوی، عزتش بداراز راه دور آمده، موزون تازه ای ست
هوش مصنوعی: هرگاه شعری از من بشنوی، به آن احترام بگذار، چرا که از راه دور آمده و تازگی و زیبایی خاص خود را دارد.
آشفته ایم ازان خط مشکین، که هر غباربر لشکر شکسته شبیخون تازه ای ست
هوش مصنوعی: ما از آن خط زیبا و دلربا به شدت در هم ریخته و پریشانیم، زیرا هر ذره غباری که به لشکر شکستخورده میزند، خود نشانهای از حمله جدیدی است.
آن لب سلیم آب بقا را شهید کردخون های خلق کهنه شد، این خون تازه ای ست
هوش مصنوعی: آن لب شیرین، زندگی را به قهری کشت، و خونهای قدیمی مردم رنگ باخت، اینجا خون تازهای جاری است.