شمارهٔ ۲۷۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و شوق عمیق شاعر به محبوبش می‌پردازد. شاعر به زیبایی می‌گوید که دلش در این سفر زندگی همیشه همراه شوق محبوب است. در سن پیری، او هنوز به یاد زیبایی‌ها و خوبی‌هاست و غم و غمگینی را نمی‌پذیرد. او همچنین به زیبایی‌های محبوبش و تأثیر آن بر روح و جانش اشاره می‌کند. عشق را مانند دوستی در شب آدینه و ماه رمضان توصیف می‌کند، که نشان‌دهنده‌ی شان و قداست آن است. در کل، شعر تاکید بر قدرت و زیبایی عشق و شور و شوق در زندگی انسان دارد.
از شوق تو دل همره عمر گذران استچون ریگ روان همسفر آب روان است
هوش مصنوعی: دل من به خاطر عشق تو همچنان همراه با عمر میگذرد، مانند سنگریزههایی که همواره در کنار آب در جریان هستند.
در موسم پیری مطلب کام ز خوبانخمیازه به صد زور در آغوش کمان است
هوش مصنوعی: در دوران پیری، برای به دست آوردن لذت از زیبایی‌ها، باید به سختی و با تلاش زیادی حتی از یک خواب هم استفاده کرد و خود را در آغوش عشق محکم نگه داشت.
ای غم به ادب پای نه اینجا که دل ماچون خانه ی آیینه، مقام پریان است
هوش مصنوعی: ای اندوه، ادب و نزاکت را رعایت کن و به این مکان نیا، زیرا دل ما مانند خانهای است که آینهها در آن قرار دارند و محل خوشبختی و زیباییهاست.
گر سرو بود کج کله و برزده دامانمنعش نتوان کرد ازینها که جوان است
هوش مصنوعی: اگر درخت سرو هم سرش کج باشد و دامنش هم برزیده، نمیتوان او را از این مسائل دور کرد، زیرا او جوان است.
بر شعشعه ی حسن تو موسی چو نظر کردفریاد برآورد که این شعله همان است
هوش مصنوعی: موسی وقتی به زیبایی تو نگاه کرد، فریاد زد که این نور همان است.
در پیش غم عشق سلیم آفت مردنهمچون شب آدینه و ماه رمضان است
هوش مصنوعی: غم عشق مانند آفتی است که انسان را به کام مرگ میکشاند، مثل شب آدینه که به روشنی ماه رمضان میرسد.