شمارهٔ ۳۶۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساساتی عمیق و مفاهیمی مربوط به عشق، شهادت، و تحولات درونی می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر و نمادها، به چالش‌ها و دشواری‌هایی اشاره می‌کند که در مسیر عشق و جستجوی حقیقت وجود دارد. همچنین به تاثیرات مثبت و منفی اطرافیان و شرایط بر روح و دل انسان می‌پردازد. در نهایت، شعر بیانگر این است که حتی در میانه سختی‌ها و دشنام‌ها، زیبایی‌ها و لذت‌ها نیز وجود دارند که می‌توانند دل را شاد کنند.
آبروی تیغ را خونگرمی بسمل بردکی تواند صرفه ای از قتل ما قاتل برد
هوش مصنوعی: آبرو و اعتبار تیغ به خاطر خون گرم و شجاعت قربانی از بین میرود. چه کسی میتواند از کشتن ما، فایدهای برای قاتل به ارمغان بیاورد؟
چشم همراهی مدار از کی که موج از جوش بحرکی تواند کشتی خود را سوی ساحل برد
هوش مصنوعی: به دیگران اعتماد نکن، چون از چه زمانی موج دریا میتواند کشتی را به سمت ساحل هدایت کند؟
خضر را هم آگهی از کعبه ی توفیق نیستچون کسی از جستجو راهی به این منزل برد؟
هوش مصنوعی: خضر هم از رسیدن به کعبهی توفیق خبری ندارد، چون کسی که در جستجوی این منزل است، به راهی نمیرسد.
مژده بادا مرغ دل ها را که می بینم دگربر سر آن دست شهبازی که زنگ از دل برد
هوش مصنوعی: خبر خوشی برای دلهایمان دارم که میبینم دیگر بر روی آن دستان طلایی که غم و ناراحتیها را از دل دور کرد، پرواز میکنند.
خضر دایم در سر کوی مغان چون روزگارجاهلان را آورد در مجلس و کامل برد
هوش مصنوعی: در مسیر زندگی، خضر همیشه در کنار جمع مغان قرار دارد. او مانند ایامی که جاهلان در مجالس حضور دارند، میآید و افرادی را که درک کامل از حقیقت دارند، با خود میبرد.
از شرافت هرکه با ما دم زند، تر می شودخاک هرکس در ره سیلاب آرد، گل برد
هوش مصنوعی: هر فردی که با ما صحبت کند، به واسطهی شرافت ما، ارزشمند میشود. و هر کسی که در مسیر طغیانی بیفتد، به سرنوشتی نیکو دست مییابد.
لذت دشنام او دل می برد از کف سلیمهمچو شیرینی ندیدم من که تلخی دل برد
هوش مصنوعی: چقدر خوشایند است که دشنام او انسان را از خود بیخود می‌کند! این لذت را مثل شیرینی نمیتوانم توصیف کنم، چون تلخی دل او آنقدر عمیق است که همهچیز را تحتالشعاع قرار میدهد.