شمارهٔ ۴۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از اهالی شیراز به عنوان افرادی با اخلاق نیک و صفاتی پسندیده یاد می‌کند. او می‌گوید که این مردم بهشتی‌صفت هستند و هر کسی که غمی در دل داشته باشد، از زهر آن رنج می‌برد. شاعر اشاره می‌کند که در اصفهان نمی‌توان بدون می شیرازی خوش گذرانی کرد و همه نیازمند آب نهر هستند. او همچنین تأکید می‌کند که وقتی کسی را خوب می‌بیند، احتمالاً او نیز شیرازی است و بیان می‌کند که نیکان از یک شهر آمده‌اند. در نهایت، او می‌گوید که شیوه‌ی آشتی و صلح در بین این مردم بسیار حاکم است و نمی‌توان گفت که در قهر با دشمنان خود هستند. این ویژگی‌ها باعث می‌شود که نتوان گفت این طایفه اهل دهرند، بلکه آنها افرادی با فضائل عالی هستند.
اهل شیراز، بهشتی صفتان دهرندهرکه را مار غمی زهر زند، پازهرند
هوش مصنوعی: ساکنان شیراز، افرادی هستند که مانند بهشتیان در دنیا زندگی میکنند. هر کس که دچار غم و ناراحتی شود، آنها مانند داروهایی هستند که میتوانند این درد را کاهش دهند.
در صفاهان نتوان بی می شیرازی بوداهل دریا همه محتاج به آب نهرند
هوش مصنوعی: در اصفهان نمی‌توان به خوشی و لذت زندگی کرد مگر با می شیرازی. همه اهل دریا نیز به آب نهر نیازمندند.
هرکس خوب که بینی به جهان، شیرازی ستراست گفتند که نیکان همه از یک شهرند
هوش مصنوعی: هر کسی را که در این عالم خوب و دوست داشتنی ببینی، به نوعی از شیراز است. راست گفتهاند که همه انسانهای خوب و نیکو از یک جا آمده‌اند.
شیوه ی صلح کل از بس که در ایشان عام استنتوان گفت که از دشمن خود در قهرند
هوش مصنوعی: روش آشتی و صلح در بین آنها تا حدی رایج و فراگیر است که نمی‌توان گفت که آنها از دشمنان خود ناراحت یا عصبانی هستند.
از صفات خوش و اخلاق پسندیده سلیمنتوان گفت که این طایفه اهل دهرند
هوش مصنوعی: نمی‌توان ویژگیهای نیک و اخلاق پسندیده سلیم را وصف کرد، زیرا این گروه از مردم زمانهاند.