شمارهٔ ۴۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف زیبایی‌ها و جذابیت‌های دنیای عشق و طبیعت می‌پردازد. او از دیدن محبوبی مست و سوار بر اسبی که می‌درخشد، شگفت‌زده است و ارتباط چشمان مست او با جان را توصیف می‌کند. شاعر به جایگاه خود در مجالس عشق حسادت می‌ورزد و به شعله‌های شمعی که شب‌ها روشن می‌شوند، اشاره دارد. او از آثار می و شراب و تاثیرات آن بر روح و شخصیت خود سخن می‌گوید و از زیبایی محبوبی مانند لیلی و ویژگی‌های او تعبیر می‌کند. نهایتاً، شاعر به ارزش و زیبایی شعر عاشقانه اشاره کرده و می‌گوید که ذوق و طبع او به شعر و عشق گره خورده است.
رسید آن مست و از گردن صراحی در بغل داردسوار است و گلستان را سمندش بر کفل دارد
هوش مصنوعی: آن شخص مست به سوی ما آمده و در آغوشش پیالهای از شراب دارد. او سوار بر یک اسب است که گلستان را بر پشتش حمل می‌کند.
ز دست چشم مست او عجب گر جان توان بردنکه مژگانی به خونریزی چو شمشیر اجل دارد
هوش مصنوعی: از دست چشم جذاب او، شگفتانگیز نیست اگر جان را از چنگ ببرم، چون مژگانی که مانند شمشیر مرگ، خون میریزد.
مرا از اهل مجلس رشک بر فانوس می آیدکه هر شب تا به وقت صبح، شمعی در بغل دارد
هوش مصنوعی: من به فانوس حسد میورزم که هر شب تا صبح یک شمع در کنارش دارد.
اگر از می خمی یا شیشه ای یابد چه خواهد شددماغ ما که از پیمانه ای بیم خلل دارد
هوش مصنوعی: اگر کسی بهطور ناخواسته از شراب یا شیشهای چیزی پیدا کند، چه اتفاقی میافتد؟ ما که ترس از شکست و بینظمی داریم.
به مخموران ز جام عشرت خود جرعه ای افشانبنازم آن حریفی را که نقش او شتل دارد
هوش مصنوعی: من به مستها از جام شادیام یک جرعه میریزم و به آن یار افتخار میکنم که تصویرش در دل من جای دارد.
مرا لب تشنه مردن در ره آوارگی خوشترکه موج آب حیوان نقشی از طول امل دارد
هوش مصنوعی: مردن در حال آوارگی و تشنه بودن برای من بهتر است تا اینکه در کنار آب حیاتی باشم که تنها یادآور آرزوها و آرمانهایم باشد.
می دولت همه از ساقی ایام می گیرندسر اسلام خان این نشأه از فیض ازل دارد
هوش مصنوعی: همه مردم از ساقی روزگار شراب خوشی مینوشند و حال و هوای خوشی دارند، اما حال و هوای سر اسلام خان از نعمت و لطفی ناشی میشود که از آغاز وجود داشته است.
چه صرفه می برد دشمن اگر با او در افتاده ستکه آب تیغ او با جوهر آتش جدل دارد
هوش مصنوعی: دشمن چه نفعی میبرد اگر با او به جنگ بیفتد، در حالی که قدرت و تیزی شمشیر او با شدت آتش در حال کشمکش است.
عجب نبود اگر بر حسن لیلی دامن افشاندکه طبع او چو حرف خود عروسی در بغل دارد
هوش مصنوعی: این تعجبی ندارد اگر کسی به زیبایی لیلی علاقهمند شود، چون طبیعت او به اندازهای جذاب و دلربا است که مانند عروسی، همه را به خود جلب می‌کند و در آغوش دارد.
اگر صحرا ز همواری چو خلق عارفان باشدز خیل و اسب، راه لشکرش کوه و کتل دارد
هوش مصنوعی: اگر بیابان به آرامی و سادگی افرادی آگاه و وارسته شبیه باشد، دیگر سپاه و اسب در آن پیدا نیست و راهشان به کوهها و بلندیها منتهی میشود.
ز خوان او که عالم زله بند آن بود دایمگدا چون هاله قرص شیرمالی در بغل دارد
هوش مصنوعی: از سفرهای که همیشه پر برکت است و همه را سیر می‌کند، فقیر مانند کسی است که یک تکه نان شیرین را در آغوش دارد.
به شعر عاشقانه طبع او چون مایل افتاده ستسلیم از ذوق آن کلکم سر و برگ غزل دارد
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر احساس می‌کند که طبعش نسبت به شعر عاشقانه تمایل و ذوق خاصی دارد. او به زیبایی و ماهیت غزل اشاره می‌کند و می‌گوید که این نوع شعر مانند درختی است که دارای سر و برگ زیباست. در واقع، او زیبایی و لطافت شعر عاشقانه را ستایش می‌کند و نشان میدهد که این شعر برای او لذتبخش و دلنشین است.