شمارهٔ ۴۸۱ - سلیم تهرانی

حریر شعله ی ما را در آب می بافندکتان ما به شب ماهتاب می بافند

نصیحت دل ما می کنند مردم، بینکه دام از پی مرغ کباب می بافند

برای شعله ی عریان آه ما افلاکلباس برق ز تار شهاب می بافند

به عشق، خواب هوس می کنی؟ برو غافلبه کارخانه ی مخمل که خواب می بافند!

ستارگان، کفن خلق را سلیم ببینچو عنکبوت چه با اضطراب می بافند