شمارهٔ ۴۹۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حالت مستی و شوق اشاره می‌کند که او را به سمت شکار می‌کشاند. او از زیبایی‌ها و جذابیت‌های طبیعت، مانند سرو و چنار یاد می‌کند و احساساتی را که در این لحظات تجربه می‌کند، توصیف می‌کند. همچنین اشاره‌ای به رابطه می و خون سیاووش دارد و بیان می‌کند که در میکده و فضای مستی، روح او سرشار از سرزندگی و تغییرات فصلی است. در نهایت، شاعر به آغاز فصل بهار و رسیدن زمان شور جنون اشاره می‌کند و دیوانگی را با شادی و سرور توصیف می‌کند.
چون مست من سوار به عزم شکار شدشیر از پی گریز به آهو سوار شد!
هوش مصنوعی: زمانی که من، مانند یک فرد مست، به سمت شکار رفتم، شیر برای فرار به دنبال آهو رفت.
بر من گذشت سروی و از شوق دامنشهمچون چنار دست من از کاروبار شد
هوش مصنوعی: یک سرو زیبا از کنار من گذشت و من از شوق و زیبایی دامنش، مانند چنار بیکار و بیحوصله ماندم.
می را بود به خون سیاووش نسبتیهرجا که فتنه ای ست ازو آشکار شد
هوش مصنوعی: در هر کجا که آشوبی یا مشکلی وجود داشته باشد، نشانهای از می وجود دارد که به سیاووش، شخصیت افسانهای، نسبت داده میشود. به نوعی، شراب به عنوان نمادی از جنبههای عمیق و پنهان زندگی و مشکلات در نظر گرفته شده است.
بالید چون حباب تن ناتوان منآب و هوای میکده ام سازگار شد
هوش مصنوعی: بدن ضعیف من مانند حبابی بالا میرود و حال و هوای میکده به من سازگاری پیدا کرده است.
در نافه مشک کهنه چو شد، خاک می شوددر دیده ام خیال خط او غبار شد
هوش مصنوعی: وقتی خوشبوترین مشک قدیمی در هوا پخش میشود، در چشم من خیال خط او به گرد و غبار شبیه میشود.
دیگر سلیم موسم شور جنون رسیددیوانه مژده باد که فصل بهار شد!
هوش مصنوعی: فصل شادابی و سرزندگی فرا رسیده است و دیوانهها باید خوشحال باشند که بهار آمده و زمان شور و نشاط آغاز شده است!