شمارهٔ ۵۲۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره ی عشق و شوق عاشقانه و درد و رنج ناشی از جدایی است. شاعر از دست رفتن دل خود را در پی شراب و جستجوی معشوق توصیف می‌کند و نگران است که عشقش از دست برود. او به وعده وصال امید دارد، اما در عین حال از شدت هجران رنج می‌برد. در پایان نیز به لطافت و زیبایی معشوق اشاره می‌کند و از درد و خون‌ریزی ناشی از محبت سخن می‌گوید که راهش به ویرانه‌ای ختم شده است.
ز دست رفت دل و در پی شراب افتادفغان که مهر سلیمان ز کف در آب افتاد
هوش مصنوعی: دل از دست رفت و به دنبال شراب افتاد، فریادهایی بلند شد که محبت سلیمان در آب غرق شده است.
به وعده کار فتاده ست عاشقان تراگذار قافله ی تشنه بر سراب افتاد
هوش مصنوعی: عاشقان به وعده تو امید بستهاند، اما مانند کاروانی هستند که به اشتباه به سراب میرسند و از آنجا ناامید میشوند.
گذشت هجر به من، تا وصال او چه کندچراغ صبحم و کارم به آفتاب افتاد
هوش مصنوعی: دوری از محبوب تمام شد و حالا که به وصالش نائل شدم، صبح روشن من و فعالیتهایم به نور آفتاب مرتبط شده است.
رخ تو از عرق شرم می برد هوشملطیف تر بود آن گل که در گلاب افتاد
هوش مصنوعی: چهره تو از شرم میدرخشد و این باعث میشود که عقل من هم لطیفتر از آن گلی باشد که در گلاب افتاده است.
سلیم، هند جگرخوار خورد خون مراچه روز بود که راهم به این خراب افتاد
هوش مصنوعی: سلیم، هند جگرخوار، خون مرا نوشید و حالا دریغ از آن روزی که این مسیر به بنبست رسید.