شمارهٔ ۵۷۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شور و شوق عشق صحبت می‌کند که هرگز از دلش کم نمی‌شود. او به تکرار احساسات عمیق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی با تمام شدن مجالس و تغییر شرایط، عشق و هیجان درونی‌اش کماکان باقی است. بحران‌ها و سختی‌ها نتوانسته‌اند احساسات عاشقانه او را کاهش دهند، و همچنان صدای درد و نوحه در دل او ادامه دارد. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده ثبات عشق و احساسات عمیق انسانی است که در برابر چالش‌ها و مشکلات پابرجا می‌مانند.
عشق از سرم چو شور ز میخانه کم نشدآه از دلم چو گرد ز ویرانه کم نشد
هوش مصنوعی: عشق از وجودم کم نمی‌شود، هرچند که به میخانه بروم. و آه و اندوه از دل من نمیرود، حتی اگر به ویرانیها نگاه کنم.
مجلس تمام گشت و برای گل چراغدعوی میان بلبل و پروانه کم نشد
هوش مصنوعی: مجلس به پایان رسید، اما دعوای بین بلبل و پروانه بر سر گل همچنان ادامه دارد و کم نشده است.
یک چوب گل به باغ برای دوا نماندشور جنون بلبل دیوانه کم نشد
هوش مصنوعی: دیگر هیچ دارویی از گل برای درمان وجود ندارد و دیوانگی بلبل بیقرار همچنان ادامه دارد.
در آستان قیصر و خاقان کسی نماندغوغای خلق از در میخانه کم نشد
هوش مصنوعی: در دربار پادشاهان بزرگ، هیچکس باقی نمانده است، اما شلوغی و هیاهوی مردم در درگاه میخانه همچنان ادامه دارد.
شکر خدا که تفرقه ما را به هم نزدبر باد رفت خرمن و یک دانه کم نشد
هوش مصنوعی: خدا را شکر که جدایی و اختلاف ما نتوانست ما را از هم دور کند. اگرچه خسارتهای زیادی دیدیم، اما از ارزش و اهمیت ما کم نکرد.
ماتمسرا سلیم، دل خسته ی من استهرگز نوای نوحه ازین خانه کم نشد
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به وضعیت دل خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که دلش خسته و غمگین است. همچنین می‌گوید که در این خانه همیشه صدای نوحه و غمانگیز وجود داشته و هیچگاه کم نشده است. به نوعی، این احساس هجران و اندوه در زندگیاش ادامهدار بوده است.