شمارهٔ ۶۴۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و ناکامی شاعر در عشق می‌پردازد. شاعر از گذر زمان و فصل بهار سخن می‌گوید، اما از شادی و موفقیت در عشق خبری نیست. او به عدم تحقق آرزوهایش اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیزی نتوانسته او را خوشحال کند. از درد و رنج ناشی از عشق می‌گوید که غم و اندوهش بی‌فایده است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که در عالم عشق، کارش به جایی نرسیده و هیچ چیزی نتوانسته او را تسکین دهد.
بهار رفت و دل از ابر کامیاب نشدپیاله ای نگرفتم که آفتاب نشد
هوش مصنوعی: بهار گذشت و دل من از خوشی پر نشد. هیچ پیالهای برای نوشیدن نداشتم چون آفتاب به درستی نیامد.
هلاک همت مرغی شوم درین گلشنکه جز به شعله ی آواز خود کباب نشد
هوش مصنوعی: در این گلزار، همچون مرغی به سرنوشت شوم گرفتار شوم که تنها با صدای خود به آتش میافتد و غیر از این، سرنوشتی جز سوختن ندارد.
چه روز بود که دوران اساس عشق نهادجهان خراب شد و این بنا خراب نشد
هوش مصنوعی: چه روزی بود که عشق بنیادش را گذاشت و جهان ویران شد، اما این زیربنای عشق هیچ وقت ویران نشد.
حدیثی از لب لعلش در انجمن نگذشتکه جام و شیشه ی خالی پر از شراب نشد
هوش مصنوعی: هیچ سخنی از لبهای شیرین او در جمع حاضر نشد که دل و زندگیام از عشق او پر نشود.
ز بس ز نسبت ما روزگار را ننگ استبر آتشی ننهادیم دل که آب نشد
هوش مصنوعی: به خاطر ارتباط نزدیک ما با یکدیگر، چنان که روزگار از ما شرم دارد، دل را بر آتش نهادیم ولی نتوانستیم آن را آب کنیم.
دلم به یاد لبت ناله ای به باغ نکردکه غنچه چون دل مرغ چمن کباب نشد
هوش مصنوعی: دل من به یاد لبهای تو در باغ نالهای سر نمیدهد، زیرا غنچه مثل دل یک پرنده در چمن نمیسوزد و به آتش نمیافتد.
هلال ازان دل خود ای سوار مست خوردکه هیچ وقت ترا حاجت رکاب نشد
هوش مصنوعی: ای سوار همیشه مست، دل از هلالی که در آسمان میدرخشد بمدد بگیر، زیرا هرگز نیازی به دستگیره رکاب نداری.
نداشت در غم عشق تو گریه فایده ایعلاج دردسر ما ازین گلاب نشد
هوش مصنوعی: در غم عشق تو، گریه کردن فایدهای ندارد و درد و رنج ما از این گل، درمان نمیشود.
سلیم این غزل طرحی از کجا آمدکه مصرعی ز دوصد بیت انتخاب نشد (؟)
هوش مصنوعی: این غزل از کجا سرچشمه گرفته که هیچ کدام از دو صد بیت آن انتخاب نشده است؟