شمارهٔ ۶۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دل خود نصیحت می‌کند تا از راحت‌طلبی و تن‌پروری دوری کند و به دنبال یادگیری و رشد باشد. او به یادگیری از تجربیات زمان می‌پردازد و بر این نکته تأکید می‌کند که در سختی‌ها نیز باید بهره‌برداری کرد. شاعر به بی‌فکری مردم اشاره کرده و به اهمیت علم و دانش اشاره می‌کند. همچنین تأکید می‌شود که تأسف بر گذشته بی‌فایده است و بهتر است از پشیمانی دوری کرد. او به زیبایی و شادی‌های زندگی نیز اشاره می‌کند و در نهایت یادآوری می‌کند که نباید خود را تحت تأثیر اوهام و ناامیدی قرار داد.
ای دل ز آیینه تعلیم تن آسانی بگیرخرقه را دور افکن و دامان عریانی بگیر
هوش مصنوعی: ای دل، از آیینه بیاموز که راحت طلب نباشی. لباس تمیزی را به دور بینداز و به سادگی و بیآلایشی روی بیاور.
زلف خوبان می پذیرد گر غباری می رسدهرچه دوران می دهد وقت پریشانی بگیر
هوش مصنوعی: موی زیبا و دلنشین محبوبان، حتی اگر کمی خاک به خود بگیرد، آن را میپذیرد. هرچه زمان پیش میرود، در مواقع ناامیدی و نگرانی، لحظاتی را که میتوانی به دست بیاوری، غنیمت بشمار.
اهل عالم را سوادی نیست در علم معاشابتدای این ز افلاطون یونانی بگیر
هوش مصنوعی: افراد در دنیا در دانش و مهارتهای زندگی ناتوانند، بهتر است که از آموزههای افلاطون فیلسوف یونانی الهام بگیرند.
کی تأسف سود دارد کار چون از دست رفترخصتی در قتلم اول از پشیمانی بگیر
هوش مصنوعی: وقتی که فرصتی را از دست دادهای، تأسف خوردن فایدهای ندارد. بهتر است که قبل از پشیمانی، از دیگران اجازه بگیری و از اشتباهاتت درس بگیری.
باغبان امروز در شهر است و گلشن خلوت استداد عیش ای بلبل از گل های بستانی بگیر
هوش مصنوعی: باغبان امروز در شهر است و باغ خالی است، پس ای بلبل، از گلهای باغچه استفاده کن و لذت ببر.
اختیار اختر طالع گناه من نبودآسمانم گفت این الماس پیکانی بگیر
هوش مصنوعی: من در انتخاب سرنوشت خود نقشی نداشتم، اما آسمان به من گفت که این الماس را به عنوان نشانهای از تقدیر بپذیر.
این همه گمراهی از طول امل داری سلیمخویش را از دست این غول بیابانی بگیر
هوش مصنوعی: در این دنیا، به خاطر طمع و آرزوهای دراز مدت، خود را گم کردهای. سعی کن که در برابر این مشکلات و چالشها مقاوم باشی و خود واقعیات را از این موانع دور نگهداری.