شمارهٔ ۷۱۱
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی وضعیت انسان در جهان و احساساتش نسبت به عشق و زندگی می‌پردازد. شاعر به دل و روح خود می‌گوید که نباید به غم و اندوه کلفت عالم گرفتار شود و باید از زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی همچون شراب بهره‌مند شود. او به کسی که می‌خواهد از بدی‌ها در امان بماند توصیه می‌کند که بی‌پروا و بی‌نوا نباشد. همچنین او به این نکته اشاره می‌کند که هرگز نباید خوار و پایین بیفتد و باید به عبرت از دیگران توجه کند. در نهایت، شاعر نسبت به عشق و رسوایی‌های ناشی از آن هشدار می‌دهد و تأکید می‌کند که نباید به این وضعیت دچار شود.
ای دل ز گرد کلفت عالم غمین مباشچون آسمان وگرنه به روی زمین مباش
هوش مصنوعی: ای دل، از غمها و مشکلات زندگی ناراحت نباش. مثل آسمان باش که بالا و آزاد است و خودت را در دنیای زمینی محدود نکن.
بگذار هرچه هست بجز ساغر شرابواقف ز جام باش و چو جم از نگین مباش
هوش مصنوعی: بگذار هر چیزی باشد که هست، اما به جز جام شراب، از دیگر امور بیخبر بمان و مانند جم، از جواهرات و زیبایی‌ها غافل شو.
خواهی که ایمن از بد و نیک جهان شویبی نیش و نوش چون مگس انگبین مباش
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از خوب و بد جهان در امان بمانی و مثل مگس به راحتی از عسل تغذیه کنی، باید از گزند مسائل مختلف دوری کنی و به جستجوی راحتی و آسایش خالص بپردازی.
سرده سرشک، چند کشی خواری از جهانچون ابر این قدر نمد آبچین مباش
هوش مصنوعی: در جهانی که پر از رنج و سختی است، چرا خود را به ضعف و ناامیدی دچار کنی؟ مثل ابر باید برومندی و قدرت داشته باشی و اجازه ندهی که غم و اندوه تو را تحت تأثیر قرار دهد.
از من بگیر عبرت، اگر اهل روزگارصد آفرین کنند، سخن آفرین مباش
هوش مصنوعی: از من درس عبرت بگیر، چون اگر دیگران صدها بار تو را تحسین کنند، این تحسین نباید تو را مغرور کند.
رسوای عالمی شدی از عشق گلرخانصدبار گفتمت که سلیم این چنین مباش
هوش مصنوعی: به خاطر عشق شخصی به نام گلرخان، آبرویت به خطر افتاده است. بارها به تو توصیه کردم که باید در عشق با احتیاط بیشتری رفتار کنی و اینگونه نباشی.