شمارهٔ ۷۱۰
هوش مصنوعی: این شعر به بیان آرزوها و ویژگی‌های انسانی می‌پردازد. شاعر ابتدا به این نکته اشاره می‌کند که نباید مثل شمعی که در صبح می‌سوزد و از بین می‌رود، هلاک شد بلکه باید مانند آفتاب بی‌کلاه و سرافراز بود. او سپس به اهمیت حقیقت پرداخته و می‌گوید که باید در کارهایمان به حقیقت توجه کنیم و قدرت خود را بدانیم. در ادامه، شاعر بر این تأکید می‌کند که تنها بریدن آب از گلو کافی نیست و باید به عمق مسائل توجه شود. او به ضعف خود در راه شوق اشاره کرده و می‌خواهد که با قوت بخشیدن به خود، راهی را بیابد. در مجموع، شعر بر اهمیت رشد، حقیقت‌جویی و قوی شدن انسان تأکید دارد.
هلاک تاج نه چون شمع صبحگاهی باشچو آفتاب، سرافراز بی کلاهی باش
هوش مصنوعی: پایان تاج را به مانند شمع صبحگاهی نبین، بلکه به مانند آفتاب، با افتخار و بدون تزویر و نشانهای از قدرت باش.
سواد کعبه چو بیرون ازین بیابان نیستدوان چو برق ز دنبال هر سیاهی باش
هوش مصنوعی: در این دنیا مانند کعبه، جایی برای نیایش و حقیقت وجود ندارد. پس مانند برق، از پی هر تاریکی و بدی خارج شو و به دنبال روشنی و حقیقت بگرد.
صلاح کار خود از کف مده، حقیقت چیستبه ملک هند قدم چون نهی، سپاهی باش
هوش مصنوعی: هرگز موفقیت خود را به دست فراموشی نسپار و همواره به حقیقت توجه کن. وقتی که قدم در سرزمین هند میگذاری، باید با قدرت و نفوذ به میدان بیایی.
همین بریدن آب از گلو، قناعت نیستگلو بریده درین بحر همچو ماهی باش
هوش مصنوعی: آب بریده شده از گلو نشاندهنده قناعت نیست؛ بلکه باید مانند ماهی که در دریا زندگی می‌کند، در این محیط و شرایط به زندگی ادامه داد و تلاش کرد.
به راه شوق مرا ضعف مانع است سلیمترا چو قوت رفتار هست، راهی باش
هوش مصنوعی: در راه عشق، ضعف و ناتوانی مانع من شده است، ولی تو که در رفتار خود قوت و قدرت داری، باید راهی برای ادامه پیدا کنی.