شمارهٔ ۷۱۴
هوش مصنوعی: این شعر به شاعرانه‌ترین شکل، احساسات و اندیشه‌های عاطفی را در مورد عشق، زندگی و روابط انسانی بیان می‌کند. شاعر از زیبایی یک گلشنِ امیدبخش در بهار سخن می‌گوید و دلتنگی و سختی‌های زندگی را در خزان یادآور می‌شود. او عشق آلودگی‌های دنیا را نمی‌خواهد و از اینکه در مسیرش غباری از مشکلات بیفتد، دل خوشی ندارد. شاعر با اشاره به عارفان و زاهدان به این نکته اشاره می‌کند که نباید به سادگی از آن‌ها گذر کرد، زیرا شاید آن‌ها به دلایلی در جستجوی می‌باشند. او نیز از غم و مشکلات زندگی صحبت کرده و آرزوی رهایی از آن‌ها را دارد. در نهایت، شاعر به اهمیت اعتبار و ارزش در میان مردم اشاره می‌کند و می‌گوید که خوشبخت‌ترین افراد کسانی هستند که عشق و دوستی واقعی را تجربه می‌کنند.
خرم آن گلشن که امید بهاری باشدشدر خزان از برگ عشرت غنچه واری باشدش
هوش مصنوعی: خوشحالکننده است آن باغی که حتی در فصل پاییز، امید بهار را در دل خود دارد و میوههای شادی و جوانی را به نمایش میگذارد.
بس که عشق آلوده ی دنیا نمی خواهد مراباد بر من نگذرد هرگه غباری باشدش!
هوش مصنوعی: عشق به دنیا آنقدر برایم مخرب و ناخوشایند است که حتی نمیخواهم بادی از کنارم بگذرد و گرد و غباری روی من بنشاند.
گر ببینی عارفی زاهد به کوی می فروشبی سبب منعش مکن، شاید که کاری باشدش!
هوش مصنوعی: اگر دیدی عارفی زاهد را در کنار میفروشی، بیدلیل او را منع نکن، شاید که هدفی در این کار داشته باشد!
آنکه از طوفان غم جوید خلاصی، کاشکیچون خس و خاشاک دریا اختیاری باشدش
هوش مصنوعی: کسی که به دنبال رهایی از طوفان غم است، ای کاش مثل برگ و علف آب دریا نمیتوانستند خود را کنترل کنند.
دایه در گهواره کون جنبانی آموزد به طفلتا به پیش اهل دنیا اعتباری باشدش
هوش مصنوعی: مادر بزرگ در گهواره، حرکات و رفتارهایی را به کودک میآموزد تا او وقتی به دنیا میرسد، برای دیگران شخصیت و اعتبار داشته باشد.
همچو گردون، مهر و کین من اثر دارد سلیمنیک بخت آن کس که چون من دوستداری باشدش
هوش مصنوعی: مانند دایرهی آسمان، عشق و نفرت من تأثیرگذار است. خوشبخت و سعادتمند کسی است که همچون من دلباخته باشد.