شمارهٔ ۷۱۵ - سلیم تهرانی

چو گل که گفت درین باغ شاد و خندان باشبه حال خویش چو تاک بریده گریان باش

درین چمن که زند برق فتنه تیغ به ابرتمام سر شو و چون غنچه در گریبان باش

نکرد فایده ای از تلاش ساحل، موجمقیم حلقه ی گرداب همچو طوفان باش

به سیر کوچه و بازار شهر فیضی نیستچو گردباد، سراسر رو بیابان باش

به دست آور اگر می توان دل موریفراغت از طلب خاتم سلیمان باش

هزار توبه ی می گر شکسته ای سهل استاگر شکسته شد از تو دلی پشیمان باش

چو تندباد حوادث شود غبارانگیزپناه مردم بی دست و پا، چو مژگان باش

ترا چه کار به نیک و بد زمانه سلیمبه حال خویش درین خانه همچو مهمان باش