شمارهٔ ۷۱۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و درد ناشی از آن صحبت می‌کند. شاعر به تصویر کشیدن حال و هوای مستی و ناله‌های دل شکسته می‌پردازد. او به معشوق خود اشاره می‌کند که شاید فراموش کرده یا عناصری از بی‌توجهی را به نمایش می‌گذارد. در واقع، شاعر در تلاش است تا بفهمد این فراموشی‌های معشوق چه هدفی دارد و به نوعی حسرت و اندوه خود را از فقدان عشق و زندگی بیان می‌کند. در نهایت، شاعر از ماجرای سکندر و اهمیت زندگی نیز یاد می‌کند و به رنگ غم و اندوه در زندگی اشاره می‌نماید.
نیست همچون گل مرا از باده بیهوشی غرضناله ی مستانه باشد از قدح نوشی غرض
هوش مصنوعی: به هیچ وجه مانند گل، هدف من از بیهوشی باده، فقط سر دادن ناله‌های مستانه نیست، بلکه دلیلی فراتر از صرف نوشیدن در این حال دارم.
مقصدش از لاف رعنایی نمی دانی که چیستسرو دارد با تو همچون سایه همدوشی غرض
هوش مصنوعی: نمیدانی هدف او از این ادعاهای زیبا چیست، او مانند سایهای همواره در کنار توست و هدفی دارد که از آن بیخبر هستی.
می کند عمدا فراموش از من آن نامهربانچیست او را یارب از چندین فراموشی غرض
هوش مصنوعی: آن بیوفا عمداً نام مرا فراموش کرده است. ای خدا، دلیل این همه فراموشی چیست؟
در دهن گویند جم می داشت خاتم را نگاهزین حکایت نیست غیر از مهر خاموشی غرض
هوش مصنوعی: در این بیت، اشاره به این است که در گذشته، وقتی که از کسی یا چیزی یاد میشود، ممکن است به موضوعات بیشتری از آن فرد یا چیز پرداخته شود. به عبارت دیگر، سخن گفتن درباره یک شخص یا نشان دادن ویژگیهای او فقط از طریق سکوت و عدم بیان برخی حرفها معنی پیدا می‌کند. در واقع، در این جا نوعی بیان غیرمستقیم و اشاره به چیزهایی وجود دارد که ممکن است گفته نشوند، اما مفهوم عمیقی پشت خود دارند.
گر ندارد ماتم فوت سکندر را، سلیمچیست آب زندگی را از سیه پوشی غرض
هوش مصنوعی: اگر مرگ سکندر، باعث ایجاد اندوه و ماتم نشود، پس چه ارزشی دارد که سلیم، آب زندگی را از سیاهپوشی به دست آورد؟