شمارهٔ ۷۶۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حالاتی از عشق و دلدادگی است. شاعر از دشواری‌هایی که در راه عشق تحمل کرده، صحبت می‌کند. او می‌گوید که باوجود مشکلات، همچنان در پی عشق است و مانند آب و ریگ در این مسیر به جلو می‌رود. احساس پریشانی و سردرگمی او ناشی از عشقش است و او می‌گوید که دیگران هم از حال او آگاهند. شاعر همچنین به زبان طعنه و انتقاد اشاره می‌کند و از افرادی که او را قضاوت می‌کنند می‌خواهد که زبانشان را در مقابل او نبگشایند. او به تصویر شمع اشاره می‌کند که جانش را در عشق از دست داده و در نهایت از شدت احساساتی که دارد، چیزی از او باقی نمانده است.
روم چو از سر کویش، نمی‌رود پایمچو آب می‌روم و همچو ریگ بر جایم
هوش مصنوعی: وقتی که از کنار کوچهات عبور میکنم، پایم را از زمین برنمیدارم. مانند آبی که جاری میشود، حرکت میکنم و مانند ریگ، بر جای خود ثابت میمانم.
به راه شوق، نشان تا ز نوک خاری هستز برگ لاله و گل، پا نمی‌خورد پایم
هوش مصنوعی: در مسیر عشق، نشانی وجود دارد و تا زمانی که از گل و لاله خاری وجود دارد، پاهایم حرکت نمیکند.
ز عشق بس که پریشانم، اهل عالم راتمام موعظه همچون حدیث دانایم
هوش مصنوعی: از شدت عشق، چنان درهم و برهم شدهام که تمامی نصایح و پندهای دنیا را بهخوبی میفهمم.
چو قطره خاطر جمعی نداده‌اند مرابه راه عشق پریشان چو سیل دریایم
هوش مصنوعی: هرگز به من اجازه نداده‌اند که به آرامش خاطر برسم، در مسیر عشق به شدت گمگشتهام و مانند سیل دریا سرگردان هستم.
زبان طعنه مبادا که بر تو بگشایندمباش همره من جان من که رسوایم
هوش مصنوعی: هرگز اجازه نده که کسی به تو طعنه بزند. با من همراه نباش، زیرا من آبرویم را از دست دادهام.
کشید از قدمم خار راه او ایامچو شمع رفت برون جانم از کف پایم
هوش مصنوعی: راه او با دشواری‌هایی همراه است و مانند شمعی که در حال ذوب شدن است، جانم از دستم رفته و کنترل بر روی خود را از دست دادهام.
سلیم پنجهٔ مژگان ز بس مرا افشردچو خار خشک نمانده‌ست نم در اعضایم
هوش مصنوعی: چشمهای زیبا و دلربا مرا آنچنان تحت تأثیر قرار داده که مانند خار خشک، دیگر هیچ رطوبتی در وجودم باقی نمانده است.