شمارهٔ ۸۰۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با زبانی عاشقانه و رمزی احساسات و دلتنگی‌های خود را بیان می‌کند. او از بی‌خبری و نادانی خود درباره‌ی عشق و غم سخن می‌گوید و تصریح می‌کند که نمی‌داند چگونه باید به مشکلات و دردهایش بپردازد. بلبل نماد عشق و گل نماد زیبایی است و شاعر از بی‌توجهی به حال خود گلایه دارد. او به جنون و ناآرامی خود اشاره می‌کند و از ناکامی در درک زندگی و دنیا ناله می‌زند. احساسات او آمیخته به شرم، درد و عدم پذیرش است و در نهایت به بی‌نتیجه بودن این ناله‌ها اشاره می‌کند. شاعر در عین زیبایی‌های عشق، بی‌قراری و دردی را که با خود به همراه دارد، به تصویر می‌کشد.
چو بلبل باعث شوریده‌گفتاری نمی‌دانمچو گل تقریب این آشفته‌دستاری نمی‌دانم
هوش مصنوعی: بلبل با شور و شوقی که دارد، نمی‌داند چگونه باید سخن بگوید، همچنان که من هم نمی‌دانم چرا گل تا این حد در هم ریخته و پریشان است.
مکن عیبم اگر بر حال خود هرگز نپردازمکه من میخواره‌ام، آیین غمخواری نمی‌دانم
هوش مصنوعی: اگر به حال خودم توجهی ندارم و عیبم را نمیبینی، نگران نباش. من کسی هستم که در مستی به سر میبرم و از رسم غمخواری و دلسوزی خبری ندارم.
مرا شور جنون از راحت تجرید غافل کردچو فیل مست، قدر این سبکباری نمی‌دانم
هوش مصنوعی: شور و هیجان عشق و جنون باعث شد که از آرامش و تجرد غافل شوم. مانند فیل مستی، نمی‌دانم چقدر باید قدر این راحتی و سبکی را بدانم.
گرفتم عالم از من شد، مرا عقل معاشی کوجهانگیری چه حاصل چون جهانداری نمی‌دانم
هوش مصنوعی: من تمام دانش و آگاهی را در دست گرفتم، اما عقل مترادف با زندگی مادی چه سودی دارد؟ چون در واقع نمی‌دانم چطور باید حکمرانی بر جهان را انجام دهم.
درشتی گر به کار آید، ترا ای گوهر ارزانیکه من چون رشته، کاری غیر همواری نمی‌دانم
هوش مصنوعی: اگر درشتی و قاطعیت بدان نیاز باشد، ای گوهر عزیز، تو را ارزان میدارم؛ زیرا من مانند رشتهای هستم که نمیتوانم هیچ کاری جز کارهای نرم و هموار انجام دهم.
چنان از بی‌سبب آزردنم شرمنده‌ای از منکه من خوی ترا ای دوست، پنداری نمی‌دانم!
هوش مصنوعی: تو به قدری از بیدلیل ناراحت کردن من شرمنده‌ای که حتی فکر میکنی من تو را نمیشناسم، ای دوست!
برای عاشق‌آزاری ترا عذری نمی‌بایدچه خواهد شد اگر گویی که دلداری نمی‌دانم
هوش مصنوعی: برای آزار دادن عاشق، نیازی به دلیل ندارید؛ چه اهمیتی دارد اگر بگویید که نمیدانید چگونه دلداری دهید.
چو بلبل بس که نالیدم، ز گلزارم برون کردندچه می‌خواهد ز من این ناله و زاری نمی‌دانم
هوش مصنوعی: من به اندازه کافی از دل تنگی خود ناله و فریاد کردهام که دیگران مرا از گلزار بیرون کردهاند. نمی‌دانم این ناله و زاری که میکنم از من چه می‌خواهد.
سلیم از کف خریداران متاعم مفت می‌گیرندکه چون یاران دیگر، من دکانداری نمی‌دانم
هوش مصنوعی: افرادی که خالص و پاک هستند، به راحتی از کسانی که خواهان لذتها و متاعها هستند، بهرهوری میکنند. اما من مانند دیگران، تاجری نیستم که فقط به فکر سود و تجارت باشم.