شمارهٔ ۸۲۸ - سلیم تهرانی

کرشمه سنج نگاه ستیزه جویانیمسواد خوان الف قامتان مژگانیم

ز من حکایت مجنون و کوهکن بشنوکه ما فلک زدگان، طفل یک دبستانیم

ز بخت ماست که ما را زمانه نشناسداگرچه سودهٔ قندیم، در نمکدانیم

ز قید چرخ به مستی کنیم فکر گریزکه باده پرتو مهتاب و ما غلامانیم

طریق کار جهان را ز ما چه می پرسینه ایم خضر، که مجنون این بیابانیم

ندیده گلشن روحانیان چه می دانیکه در سفال فلک، خوش نشین چو ریحانیم

بود به سایه ی ما هرکجا اسیری هستبه تنگنای جهان ما چراغ زندانیم

سلیم، ظاهر ما را مبین، به باطن بینکه دوست آینه و ما چو آینه دانیم