شمارهٔ ۸۵۴
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و مرگ می‌پردازد و به نوعی به درد و رنج کشتگان عشق اشاره می‌کند. شاعر بیان می‌کند که در محفل عشق، افرادی که از عشق رنج می‌برند، در واقع در حشر و نشر با یکدیگر هستند و عشقشان رنگ و بوی خاصی دارد. همچنین، اشاره می‌کند که حتی در مرگ هم آزادی از معشوق وجود ندارد و درد و زنجیر عشق هنوز بر دوش آنها سنگینی می‌کند. او به این نکته هم می‌پردازد که اگرچه می‌خواهند از عشق رهایی یابند، اما بهتر است به لذت عشق پیش از مرگ بپردازند، زیرا ممکن است دیگر فرصتی برای تجربه آن نباشد. به طور کلی، شعر بیانگر تنهایی و اندوه ناشی از عشق و مرگ است.
نیست در حشر محبت گفتگوی کشتگانلاله ی این باغ دارد رنگ و بوی کشتگان
هوش مصنوعی: در روز قیامت، از عشق و محبت هیچ حرفی برای گفتن نیست. این باغ به خاطر کشتگانش، بوی و رنگ خاصی دارد.
نیست در مردن هم از قید تو آزادی، که هستموج آب تیغ، زنجیر گلوی کشتگان
هوش مصنوعی: در مرگ هم از بند تو رهایی نیست، زیرا مانند موجی از آب که تیز و برنده است، باعث اسارت جان کشتگان میشود.
گر هوس را سر نبریده ست در دل عشق اوچیست خون آلوده آهم همچو موی کشتگان
هوش مصنوعی: اگر جنون عشق را در دل خود سرکوب نکردهای، پس اشتیاق و درد آن چیست؟ نالهام مثل موهای کشتهشدگان خونی شده است.
گر ز دامان تو دست آرزو کوته کنندچون چراغ کشته نتوان دید روی کشتگان
هوش مصنوعی: اگر آرزوهایم را از دامان تو کوتاه کنند، همچون چراغی که خاموش شده، نمیتوانم چهره کشتهشدگان را ببینم.
وقت کشتن کام ازو بستان که آن بدخو سلیمهمچو جان دیگر نمی آید به سوی کشتگان
هوش مصنوعی: وقتی که میخواهی کسی را از پا درآوری، باید از او بهره بگیری، زیرا آن آدم بدرفتار دیگر مثل جانان نخواهد آمد پیش آنهایی که کشته شدهاند.