شمارهٔ ۸۷۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت بیان رازها و احساسات پنهانی اشاره می‌کند و به روشنی می‌گوید که باید این رازها را مانند گل باز کرد و در میان دیگران فاش ساخت. او به این نکته می‌پردازد که نباید از انتقادات ناراحت شد و باید به حقیقت خود نگاه کرد. همچنین، شاعر به زاهد و ساقی اشاره می‌کند و از او می‌خواهد تا از می نوشید و از قید و بند خود رها شود. در نهایت، شاعر به اهمیت شناخت دشمنان و درک بهتر زندگی می‌پردازد و از دیگران می‌خواهد که به آگاهی و حقیقت در زندگی بپردازند.
از پی اسرار خود، کم با کسی پرخاش کنراز پنهانی که داری همچو گل خود فاش کن
هوش مصنوعی: اگر به دنبال دانستن رازهای خود هستی، بهتر است کمتر با دیگران بحث کنی. رازی که در دل داری، باید مانند گل، با زیبایی و آرامش به نمایش بگذاری.
در گره تا چند داری همچو گوهر آب راپنجهٔ مژگانی از دریادلی دُرپاش کن
هوش مصنوعی: چقدر میخواهی در گره و سختی بمانی؟ مانند گوهری که در آب است، با لطافت و دل بزرگت میتوانی زیبایی و درخشانی را به وجود آوری.
زشت اگر گفتم ترا، از من چرا رنجیده‌ایصورت خود را ببین و جنگ با نقاش کن
هوش مصنوعی: اگر من از تو تعریف بدی کردم، چرا ناراحت شدی؟ به صورت خودت نگاه کن و با هنرمند تصویرگر خودت به بحث بپرداز.
زاهد آمد، ساقی از آن می که ما دانیم و توجرعه‌ای در ساغرش ریز و چو ما رسواش کن
هوش مصنوعی: زاهد آمد و به او می‌گوید که از آن شرابی که ما میشناسیم، بریز و همچون ما او را رسوا کن.
هیچ کس چون دشمن از حال کسی آگاه نیستجستجوی آفتاب ای ذره از خفاش کن
هوش مصنوعی: هیچکس به اندازهی دشمن از وضعیت و حال فرد دیگری باخبر نیست. بنابراین، ای ذره، به جای اینکه به دنبال نور خورشید باشی، مانند خفاش به جستجوی خود بپرداز.
در دیار هند ازو دیدی چه‌ها دیدی سلیمنفس خود را سوی کابل بر، به سگ سوداش کن
هوش مصنوعی: در سرزمین هند، هر آنچه را که میخواستی دیدی. حالا سعی کن نفس خود را به سمت کابل (کابل، پایتخت افغانستان) هدایت کنی و آن را به چیزی بیارزش مانند سگ تبدیل کن.