شمارهٔ ۸۸۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف عشق و نگاه معشوق می‌پردازد. او از تضادهای موجود در دنیا و تأثیر نگاه معشوق بر خود سخن می‌گوید. عواطف پیچیده و شعف ناشی از عشق را به تصویر می‌کشد، همچنین از احساس درد و بی وفایی و حیرت ناشی از آن می‌نویسد. در نهایت، شاعر به عشق و جذابیت معشوق اشاره می‌کند که تمام وجودش را تحت تأثیر قرار داده و او را به سوی خود می‌کشد.
کنم نهفته برین عالم دو رنگ نگاهچو آهویی که کند جانب پلنگ نگاه
هوش مصنوعی: در این دنیا، مانند آهویی که از پلنگ پرهیز می‌کند، خود را پنهان میکنم و دقت میکنم که چگونه به اطراف نگاه کنم.
نظر به ماست فلک را که چشم می پوشدکند چو مرد کماندار بر خدنگ نگاه
هوش مصنوعی: نگاه فلک به ماست، که وقتی ما به چیزی توجه نمیکنیم، آن مانند کمانداری میشود که به تیرش نگاه می‌کند.
شکسته ایم، ولی همچو موج می لرزدبه سوی کشتی ما چون کند نهنگ نگاه
هوش مصنوعی: ما دچار شکست شدهایم، اما مانند موجی که به سمت کشتی حرکت می‌کند، با وجود این شرایط همچنان سرپا و مقاوم هستیم، مانند نگاهی که نهنگ به ما میاندازد.
نگه به هیچ مسلمان نمی کند دیگربه طاعتم چو کند صورت فرنگ نگاه
هوش مصنوعی: اگر به خاطر طاعت و بندگیام نگاهش به من نمیافتد، به هیچ مسلمان دیگر هم نگاه نمیکند، چون تنها به صورت و شکل ظاهری توجه می‌کند.
ثبات صبر و شکیبم به عشق از آه استکه بر علم همه دارند روز جنگ نگاه
هوش مصنوعی: ثبات و استقامت من در عشق به خاطر تحمل و صبوریام است، که همه در روز سختی و نبرد بر آن واقفاند.
تمام حیرتم از عذر بی وفایی اوچو کودکی که کند در قفای لنگ نگاه
هوش مصنوعی: تمام حیرت من از بی وفایی او به مانند حیرت کودکانهای است که در پی خواستهاش به دنبالهاش نگاه می‌کند.
سلیم محو تماشای اوست بت در دیرنظاره ی رخ او می کشد ز سنگ نگاه
هوش مصنوعی: سلیم مجذوب تماشای معشوق شده و بت، در پرستشگاه، با نگاه زیبایش توجه را از همه چیز میگیرد.