شمارهٔ ۱۴ - مذمت جمعی حساد
هوش مصنوعی: این شعر به نقد و اعتراض نسبت به برخی انسان‌ها و جامعه‌ای می‌پردازد که دچار مشکلات اخلاقی و اجتماعی هستند. شاعر از تناقض‌ها و فسادهای موجود در جامعه سخن می‌گوید و احساس می‌کند که برخی از افراد تنها به ظاهر و نام‌های خود توجه دارند، در حالی که باطنشان خالی است. او به جوانی و طراوت روح خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگرچه پیر شده، اما هنوز جوانی و خلاقیت در ذاتش وجود دارد. او همچنین به حسادت و کج‌رفتاری گروهی در جامعه اشاره می‌کند که همچون بیماری هستند و باید از آن‌ها فاصله گرفت. در نهایت، او بر جدایی و دوری از این افراد تأکید می‌کند.
در اقلیم معنی سلیم آن مسیحمکه نطقم زند دم ز معجزنمایی
هوش مصنوعی: در سرزمین معنای پاک، مسیحی وجود دارد که با سخنانش به معجزهای اشاره می‌کند.
درآید چو کلکم به رفتار، گرددز رنگینی جلوه، کاغذ حنایی
هوش مصنوعی: وقتی همه شما در کنار هم قرار بگیرید و با هم رفتار کنید، زیبایی و رنگارنگی شما باعث میشود که جلوهای مانند کاغذ رنگی حنا ایجاد شود.
اگر پیر گشتم، جوان است طبعمچو می کهنه گردد، کند خودنمایی
هوش مصنوعی: اگرچه من پیر شوم، اما جوانی و شادابی درونم همچنان مثل شراب کهنه، به تدریج خود را نشان میدهد.
به این ضعف، طبعی مرا در سخن هستتواناتر از غیرت روستایی
هوش مصنوعی: در اینجا بیان شده که با وجود ضعفهایم، توانایی و استعدادم در سخنوری بیشتر از غیرت و شجاعت افرادی است که از روستاها میآیند.
ز آزاده طبعی نکرده ست هرگزقلم را کلامم عصای گدایی
هوش مصنوعی: نویسنده هرگز قلم خود را از روی فطرت آزادش نمینویسد و سخنانش همچون عصای یک گداست.
ز حرف طلب بسته ام لب درین بحررسد چون صدف، روزی من هوایی
هوش مصنوعی: من از حرف و گفتوگو دوری نمودهام و در این دنیای پر از چالش مانند صدفی، روزی به چیزی میرسم که از آن به عنوان روزی و روزگار خوب یاد میکنم.
گروهی مرا از حسد دل خراشندکه چون روی خویشند از تیره رایی
هوش مصنوعی: گروهی از حسد به من آسیب میزنند، چرا که نمیتوانند زیبایی خود را با من مقایسه کنند و از دیدگاه نادرستشان به من حمله میکنند.
همه بلخی و جبه شان سبزواریهمه کوفی و خرقه شان کربلایی
هوش مصنوعی: همه از بلخ هستند و لباسهایشان سبز است، همه از کوفهاند و عباهایشان یادآور کربلا است.
همه حاصل کار و بار دنائتهمه نطفه ی آب و نان گدایی
هوش مصنوعی: تمام نتایج تلاشها و کارهای زشت و ناپسند، تنها به کمبودها و نیازهای اساسی زندگی مثل آب و نان محدود است.
همه همچو دستار خود روی دستیهمه همچو شلوار خود پشت پایی
هوش مصنوعی: همه به مانند عمامهای که بر سر دارند، بر روی دست خود به وجود آمدهاند و همچون شلواری که بر تن دارند، در پشت میمانند.
ز سر در زمینی چو پیکان خاکیز... در هوایی چو تیرهوایی
هوش مصنوعی: از زمین بالا میآید و مانند پیکانی خاکی به دل آسمان میزند، همچنان که تیر در آسمان پیش میرود.
ز راه فساد آب نخوت گرفتهچو گوهر در ایشان منی کرده مایی
هوش مصنوعی: از راه نادرست و فساد، آب تکبر در آن‌ها جاری شده است، مانند گوهری که در میان آن‌ها قرار دارد، تو هم به نوعی خود را در میان آن‌ها فراموش کردهای.
ازیشان چو ساغر مثل خیره چشمیازیشان چو می سرخ رو بی حیایی
هوش مصنوعی: از آن‌ها مانند لیوانی هستند که چشمانشان جلب توجه می‌کند و مانند شرابی هستند که رنگش سرخ و بیپرواست.
چنان است ازین فرقه اظهار مردیکه در هند، دختر کند کدخدایی
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که فردی از این گروه (فرقه) به صورت بسیار پر ادعا و فخرآمیز خود را به عنوان یک مرد معرفی می‌کند، در حالی که رفتار یا عملکرد او شبیه به کسی است که در هند و در یک روستا، برای یکنوع سِمَت اجتماعی (کدخدا) به یک دختر پیشنهاد ازدواج میدهد. این نشاندهنده تفاوت میان ادعای رهبری یا مردانگی و واقعیتهای زندگی است.
ز بس ناگوارند، ازین فرقه گردیدجهان گنده چون معده ی امتلایی
هوش مصنوعی: به خاطر مشکلات و ناهنجاریهای زیاد، اوضاع جهان به شدت نابسامان و آشفته شده است، مانند معدهای که از حد پر شده و دیگر جایی برای چیزهای تازه ندارد.
در اثبات دعوی ست از خط کوفیبه دست همه محضر بی وفایی
هوش مصنوعی: در اثبات ادعای خود نیاز به شواهدی است که از خط کوفی استفاده می‌کند و این نشاندهنده بیوفایی و ناپایداری در روابط است.
چو می خوارگان شغلشان هرزه گوییچو تریاکیان کارشان ژاژخایی
هوش مصنوعی: مانند افرادی که به مصرف مشروب مشغولند، کارشان حرفهای بیخود و بیدلیل زدن است و همانطور که مصرفکنندگان تریاک دائم در حال لاف زدن و بزرگنمایی هستند، فعالیتشان پر از سخنان بیمحتواست.
به هرجا قدم می گذارند، مردمازیشان گریزند همچون وبایی
هوش مصنوعی: هرجا که آنان قدم میگذارند، مردم از آن‌ها فرار میکنند انگار که مبتلا به بیماری واگیرداری هستند.
متاع سخن آنچه دزدند از منبه من می فروشند از بی حیایی
هوش مصنوعی: کالا و ارزش کلامی که دیگران از من دزدیدهاند، اکنون به خودم فروخته میشود؛ این کار به خاطر بیشرمی آنهاست.
جوانمرگی این مفسدان را ضرور استکند مار، چون کهنه شد، اژدهایی
هوش مصنوعی: این مفسدان باید به سرعت از میان بروند، زیرا در غیر این صورت، وقتی که پیر شوند، به موجوداتی خطرناکتر تبدیل خواهند شد.
ازین قوم، دانی چه باید طلب داشت؟جدایی، جدایی، جدایی، جدایی
هوش مصنوعی: از این مردم، چه چیزی را میتوان خواست؟ فقط باید به جدایی فکر کرد.