شمارهٔ ۱۸ - در هجو
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به عیب‌جویی و انتقاد دیگران از خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که خود از عیب‌های آنها صحبت نمی‌کند. او مانند آفتاب پاک و بی‌غش است و اگر بنا بر انتقام باشد، به خون عیب‌جویان رحم نخواهد کرد. در پایان نیز به وضعیت روحی و زندگی آنها اشاره دارد که در صورت مردگی و بی‌تحرکی، هیچ تلاشی برای اصلاح آنها نخواهد کرد.
ای آن که عیب‌جویی من پیشه کرده‌ایمن خود حکایت از چه و چونت نمی‌کنم
هوش مصنوعی: ای کسی که همیشه از من عیب‌جویی میکنی، من هیچگاه درباره خودم و حالت تو صحبت نمی‌کنم.
بر تیغ پاکدامن خویشم چو آفتابحیف است، ورنه رحم به خونت نمی‌کنم
هوش مصنوعی: من همچون آفتاب بر تیغ پاکدامن خودم ایستادهام و اگر اینطور نبود، هیچ رحم و مروتی به تو نمیکردم.
چون شعله، قوت روح ز اسفل رسد تراگر مرده‌ای، که چوب به ...ونت نمی‌کنم
هوش مصنوعی: اگر تو مرده‌ای و روحات از پایین به تو نرسد، مانند شعله نیستی که بتوانی به من پروازی بدهی. من به تو توجهی نخواهم کرد.