شمارهٔ ۳۴ - هجو شخصی که به ضیافت رفته بود
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به توصیف شخصی می‌پردازد که به خاطر شهوت و زیاده‌خواهی خود به دام فساد افتاده است. او ابتدا در جستجوی خوشی و لذت، خود را به ضیافت دیگران می‌سپارد، اما در این راه کنترل خود را از دست می‌دهد و به عواقب شوم ناشی از نیازهای مادی‌اش دچار می‌شود. در نهایت، از طبیعت خسیس خود به نوعی آه و ناله می‌کند که به عواقب کارهایش پی برده است.
ای گلبن باغ حسن، آخرگل ها ز برای خود گشادی
هوش مصنوعی: ای گل زیبا و خوشبو، بالاخره گلها برای خودت باز شدهاند و رشد کردهاند.
رفتی به ضیافت حریفاناز دست عنان خویش دادی
هوش مصنوعی: تو به مهمانی دوستان رفتی و از کنترل خود خارج شدی.
از شومی آب و دانه آخردر دام فساد اوفتادی
هوش مصنوعی: به خاطر بدی و نادرستی آب و غذایی که مصرف کردی، در دام فساد و گمراهی گرفتار شدی.
از طبع خسیس خویش چون ناف... را به سر شکم نهادی
هوش مصنوعی: برای رهایی از کمخسی و سختگیری خود، چگونه میتوانی چیزهایی را که در دل داری، به راحتی در دلت نگهداری؟